W drugiej połowie XIX wieku Bretania miała niezwykłą siłę przyciągania malarzy, pochodzących z różnych zakątków świata. Nie każdy wie o tym, jak wielu polskich artystów znalazło się tam w pierwszych dziesięcioleciach XX wieku. Jeszcze mniej znana jest ich oryginalna twórczość.

Henryk Hayden, "Fête nautique w Le Pouldu", 1909

Organizowana przy współpracy Muzeum Narodowego w Warszawie oraz najważniejszych polskich muzeów, ta niezwykła retrospektywa jest więc okazją, by odkryć polską sztukę. Obejmuje ona około stu obrazów, z których większość nigdy nie była prezentowana we Francji.

Wystawę otwiera piękny zbiór płócien Władysława Ślewińskiego, przyjaciela Gauguina, który to stworzył jego portret. Ślewiński przejął głoszony przez Gauguina syntetyzm w malarstwie, zarówno w odniesieniu do pejzażu, martwej natury, jak i portretu. Nieco dalej, zwiedzający wystawę mogą zobaczyć, stworzone w Bretanii, postimpresjonistyczne obrazy Józefa Pankiewicza, zauroczonego barwami portów rybackich w Cornouaille oraz pejzaże morskie Władysława Wankie.

Tadeusz Makowski, "Szewc", 1930

Władyslaw Ślewiński, "Portret chłopca"

Ponadto, na wystawie znalazły się bretońskie dzieła wybitnych polskich malarzy z kręgu, działającej na początku XX wieku, "École de Paris". Są tu portrety Mojżesza Kislinga, ekspresjonistyczne obrazy Meli Muter, kubizujące pejzaże Tadeusza Makowskiego, krajobrazy Ludwika Markusa, Eugeniusza Zaka, Jana Rubczaka i Henri Haydena.

W oddzielnej sali znalazły się sztuki graficzne. Podziwiać możemy rysunki i grafiki Meli Muter, Szymona Mondzaina, Karola Mondrala, Konstantego Brandla, Jana Rubczaka i innych.

Henryk Hayden, "Plaża w Le Pouldu", 1909

Mela Muter, "Stara Bretonka z dzieckiem", 1911

Władyslaw Ślewiński, "Dwie Bretonki z koszem jabłek", 1897

Autorzy projektu:
Elżbieta Charazińska
Barbara Brus - Malinowska
Margarethe Le Guellec Dąbrowska

Partnerzy:
po stronie polskiej - Muzeum Narodowe w Warszawie
po stronie francuskiej - Musée Départemental Breton w Quimper